Mijn vader

Hij was een soldaat

Mijn zomervakantie 2011 heb ik een paar keer doorgebracht bij dit magische plekje. Het plekje dat zoveel emoties losmaakte bij mij. 3 oktober 2010, heeft hij ons verlaten, maar zijn aanwezig voel ik nu precies naar een jaar het meest. De tijd is gevlogen, ik heb nooit bij bepaalde dagen stilgestaan, vandaag doe ik dat wel. Ik sta stil bij hem, ik denk aan hem en ik mis hem. Terwijl ik dit schrijf, zoek ik mijn rust in de heilige soerat ‘al-baqara’, dat op het achtergrond afspeelt. Vandaag zal ik stilstaan, stilstaan bij het gedachte of mijn vader vergenoegd is. Na 3 oktober 2010 heb ik besloten niet te stoppen met ademen, maar mijn doorzettingsvermogen te vergroten. De druk te overwinnen en alles uit mijn leven te halen. De eerste maand na zijn dood, is niet te beschrijven. Alles wat je doet gaat verkeerd, alles wat je neemt, wordt je afgenomen, inclusief je hoop dat het goed komt. De eerste maand is dromen, elke dag weer. Dromen dat hij door de deur weer binnenloopt, met zijn prachtige glimlach op zijn gezicht. De eerste maand is vertrouwen op één iemand, en dat is Allah. De tweede maand is begrijpen dat hij is verdwenen, slechts een schim is in mijn dromen. De tweede maand is hopen dat hij terugkomt, maar de ogen van je moeder verraden de waarheid. De tweede maand is vertrouwen op Allah en je moeder.
Ik ging 2011 binnen met een complete nieuwe start, alles moest dit keer zonder hem. 2010 liet ik achter mij, het jaar van ziektes, verdriet, tranen, pijn en verlies. 1 ding heb ik opgestoken uit 2010, 1 ding zal ik voor de rest van mijn leven dragen. Allah heeft ons één voor één geschapen, en ieder van ons zal de dood kennen. Onderschat de dood niet! Niemand heeft je een zachte dood beloofd. Mijn vader, wie had het verwacht? Een sterke man, vrolijk en vol dromen. Een man die geschiedenis wou schrijven, heeft het slechts bij zijn eerste hoofdstuk gehouden. Een hoofdstuk dat bestond uit 59 jaren..
Het is vandaag 3 oktober 2011, over paar maanden zitten we in 2012. Het is een jaar geleden, maar ik voel het allemaal nog. Ik zie zijn ogen nog voor me, die langzaam dichtvielen. Zijn warme lichaam dat langzaam verkoelde. Zijn leven, dat langzaam eindigde. Ik heb gestreden, ik heb gestreden in 2010/2011. Ik heb gestreden, voor mijn soldaat, mijn vader. In het hele jaar zonder hem, heb ik niets anders gedaan, dan hetgene bereiken wat hij wou. Mijn gebeden zal ik nooit beëindigen. Mijn smeekbeden voor hem zullen geen einde kennen en ik zal niet stoppen, totdat ik hetgene heb wat de wangen van mijn moeder doet verkleuren. Ik zal onze dromen realiseren, ook al zal ik de lasten van twee man moeten dragen. Het jaar zonder hem, heeft mij veranderd. Ik heb meer geduld gekregen, doorzettingsvermogen en het vermogen om verder te kijken dan ik al deed. Ik ben een dromer geworden en een realist. Ik dank Allah voor dit. Ik zal één ding meenemen uit 2011. 1 ding zal ik de rest van mijn leven bij me dragen. Een mens is zwak, sterk wordt die gemaakt door zijn geduld en dromen. Een mens is zwak, maar wordt sterker door vertrouwen in Allah. Wie iemand verliest, moet nooit zichzelf verliezen. Mijn vader heeft toegekeken, desondanks hij er niet bij was. Ik word tegenwoordig verwarmt, als mijn moeder de gouden woorden uitspreekt: ''Papa zal trots op je zijn.'' Vergeet jezelf niet! Want alles wat je doet, doe je uiteindelijk onbewust ook voor anderen. De tevredenheid die jij krijgt, verkleuren de wangen van je ouders.
3 oktober 2011 herbeleef ik 3 oktober 2010. Alleen dit keer anders. Dit keer met geduld, geloof en vertrouwen. Vertrouwen dat hij het beter heeft, en vertrouwen dat hij nu met een glimlach toekijkt.. Zijn boek heb ik nog niet gesloten, zijn hoofdstukken zal ik afmaken..Voor mij leeft hij nog en zal hij blijven leven. In mijn hart zal hij het allemaal meemaken; de dag dat ik afstudeer, trouw en kinderen krijgt. Insha’allah.
Ik heb hem nooit verloren, want ik voel hem nog steeds, door de tranen heen, die ik steeds voor hem laat. Ik heb hem nooit verloren, want in de kern van mijn hart is hij nog steeds mijn soldaat.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten